تبلیغات
فرهنگ و اندیشه - حرفهای بی خاصیت یا........
فرهنگ و اندیشه
دکتر سید مهدی آقاپور
  صفحه نخست       |       تماس با مدیر       |       پست الکترونیک       |       RSS       |       ATOM
 

                 حرفهای بی خاصیت یا........

در دنیای پر از عجائب امروز و هزار توی الوان و پر زرق و برق فرهنگی و رسانه‌ای آن، بابرخی آدمهای باقالی، جلسات بی‌خاصیت، گروههای په‌په، شخصیت‌های بی‌صفت، كوتوله های لنگ دراز، مدیران بی‌وجود، كاركنان ببعی، مدعیان زردك و روشنفكر مآبان سیب ‌زمینی ومتخصصان هالو بر می‌خوریم كه در كنار منافقان زیرك و زاهدان احمق، فرصت‌طلبان و غوغاسالاران و دین به دنیا فروشان، ثروت اندوزان و تشنه‌گان قدرت و اسیران شكم و شهوت در یك صلح و صفای ایده‌آل و ابدی به سر می‌برند و خوشی و لذت و رفاه را تمامی حیات خود و دیگران معنی می‌كنند.

به قول نیل پستمن «زندگی در عیش، مردن در خوشی» ماحصل همه عمر آنها محسوب شده و در «دنیای شگفت‌انگیز نو» به قول آلدوس هاكسلی، با آمپول بی بخاری "سوما" در هپروت آرمانی بسر می برند.

 از این رو گفته می‌شود: 

   مگر نمیدانی بزرگترین دشمن آدمی فهم اوست، پس تا می‌توانی خوش باش و  زندگی كن                               (علی شریعتی)     

                                                              ***‌

  وگفته شده است كه:

     این قانون كلی زندگی ما ایرانیان است كه هر كس تا ساكت است مورد

 احترام است ولی همین كه یك قدم برداشت، سنگ است كه به طرف او پرتاب می‌شود و این نشانه یك جامعه مرده است.    (مرتضی مطهری)

                                                      ***‌

  ونیزپذیرفتنی است كه:

     در جریان موافق آب هر ماهی مرده‌ای می‌تواند شنا كند.    (ماهی مرده)

     ولی در جریان مخالف آب فقط ماهی زنده می‌تواند شنا كند. (ماهی زنده)

                                                            ***

   به همچنین درست است كه:

             خواهی نشوی رسوا ، همرنگ جماعت شو!         (آدم مرده)

             خواهی نشوی همرنگ ، رسوای جماعت شو!        (آدم زنده)

                                                            ***‌

    پس بنا براین:

                       گر بدین سان زیست باید پست،

                   من چه بی‌شرمم اگر فانوس عمرم را به رسوایی نیاویزم

                      بربلند كاج خشك كوچه بن‌بست

   ولی من می گویم:

                         گر بدین سان زیست باید پاك،

                        من چه ناپاكم اگر ننشانم از ایمان خود چون كوه

                          یادگاری جاودانه برتراز بی‌بقای خاك

                                            ***‌

   چه می‌شد!

                            زمانه رنگ خون و برف می‌شد!

                            فلك همرنگ با شنگرف می‌شد!

                            گوزن دستهای سبز خورشید!

                            جوان در دره‌های ژرف می‌شد!

                                              ***‌

        اما تو!

                            تو را در بوستان باید كه پیش سرو بنشینی

                           وگرنه باغبان گوید كه دیگر سرو ننشانم!

                                                                   (ابوسعید ابی الخیر)

      و من !

                     هستم اگر می روم، گر نروم نیستم!

      وما !

        مازنده به آنیم كه آرام نگیریم         موجیم كه آسودگی ما عدم ماست

                                  ******************

 






نوع مطلب : دیدنی ها و خواندنی ها، فرهنگی، سیاسی، 
برچسب ها :
ارسال شده در: یکشنبه 8 آبان 1390 :: توسط : سید مهدی آقاپور


 
درباره وبلاگ
مدیر وبلاگ : سید مهدی آقاپور
مطالب اخیر
نویسندگان
آمار وبلاگ
کل بازدید :
بازدید امروز :
بازدید دیروز :
بازدید این ماه :
بازدید ماه قبل :
تعداد نویسندگان :
تعداد کل پست ها :
آخرین بازدید :
آخرین بروز رسانی :