تبلیغات
فرهنگ و اندیشه - فرهنگ ورزش، تماشاگری و فراغت جوانان- یك رویكرد جامعه شناختی 2
فرهنگ و اندیشه
دکتر سید مهدی آقاپور
  صفحه نخست       |       تماس با مدیر       |       پست الکترونیک       |       RSS       |       ATOM
 

فرهنگ ورزش، تماشاگری و فراغت جوانان- یك رویكرد جامعه شناختی 2 

       دكترسید مهدی آقاپور   

                                          aghapour.JPG

شناخت و برنامه ریزی اوقات فراغت و استفاده بهینه از آن یكی از اصلی ترین مسائل جوامع فراغتی و فراصنعتی جدید می باشد. اوقاتی كه اقشار اجتماعی به تناسب موقعیت ها و پایگاههای خویش در جامعه ، فارغ از مسئولیت های جبری و یكنواخت روزمره، مشتاقانه و آزاد و به اراده خویش به فعالیتهایی دوست داشتنی، آموزشی یا تفریحی دست می زنند. نحوه سپری كردن این ایام نتایج و آثار مثبت یا منفی اخلاقی ، اجتماعی یا فرهنگی مختلفی در بین مردم بویژه قشر جوانان و نوجوانان دارد كه در این راستا پرداختن به ورزش و یا تماشای آن از عمده ترین و پرجاذبه ترین آنها محسوب می شود.

ورزش پس از توسعه سریع خویش در دهه های اخیر به جایگاهی رفیع و جهانی ارتقاء یافت. دانشمندان و رهبران ورزشی و گزارشگران و تماشاگران ورزش به تقدیس و تكریم این مائده زمینی پرداختند. و بشر را در فراغت شیرین خود به تعظیم خدایان مدرن در معبد استادیوم یا تماشای تلویزیون وا داشتند به طوریكه توسعه ورزشی و ارتقاء در جدول جهانی ورزش، شاخص عمده ای از توسعه فرهنگی و اجتماعی تمدن صنعتی جدید و عامل تعیین كننده ای در رشد اقتصادی و صنعتی به شمار رفت. ورزش مداران پرشورتر، ورزش را وجدان جمعی بشر ، شكل مدرن پیكارهای سیاس و اقتصادی و یا بالعكس نماد تفاهم و گفتگوی تمدنها، تجلی و تعالی شخصیت انسان برتر و یا به گفته پی دوكوبرتن پیامبر دین جدید!! ، فروزان ترین شعله مشتعل در قلب انسانها می نامند (پی یرهانكه 1992)[1].



[1] - Pierre Henguet

به تحقیق تماشاگری ورزش در دنیای امروز ابعاد اصلی اوقات فراغت بوده و به عنوان یك پدیده اجتماعی تام و فراگیر در جامعه شناسی ورزشی تلقی می گردد. موضوع اوقات فراغت جوانان و نوجوانان و نقش ورزش و تربیت بدنی در گذران صحیح و سودمند آن توجه بسیاری از اولیای امورو پژوهشگران اجتماعی را به خود جلب نموده و در داخل یا خارج كشور مطالعات متعددی درباره آن صورت گرفته  است. با این وجود متاسفانه تماشاكردن مسابقات مهیج و دیدنی ورزش توسط توده های عظیم درون ملیتی یا فراملیتی در سراسر جهان كمتر به زیور نقد و تحقیق آراسته شده است. بویژه آنكه بنابر نظر دانشمندان ، رویكرد فرهنگی و اجتماعی آن كه زائیده تمدن فراصنعتی جدید است، از جنبه های مثبت و منفی فوق العاده موثری بر الگوهای انسانی، ساختارهای فرهنگی و قشرهای اجتماعی بویژه جوانان و نوجوانان برخوردار می باشد قشری كه باید از آنان به عنوان فرهنگی ترین، انعطاف پذیرترین و ورزشی ترین قشر اجتماعی یاد نمود.

آمارها و وقایع ورزشی از مجامع كشوری قاره ای و بین المللی و المپیك های ورزشی، و حضور دائمی و گسترده رسانه های گروهی بویژه مطبوعات و تلویزیون برای ثبت و گزارش این وقایع اقصی نقاط جهان، به روشنی اهمیت و ضرورت پرداختن بدین موضوع را از زاویه جامعه شناسی ، فرهنگ شناسی ، روانشناسی اجتماعی و بویژه جامعه شناسی ورزشی ثابت می كند.

نزدیك به 5/3 میلیارد تماشاچی فقط در هنگام مراسم افتتاحیه المپیك بارسلونا در سال 1992 با اشتیاقی سوزان برای برپاداشتن آرمانهای ورزشی متحد شدند، در حالیكه بیش از 10000 ورزشكار و 65000 تماشاچی در داخل استادیوم مونتیوك ، جاذبه جهانی این بازیها را به نمایش می گذاشتند (فدریكو مایور 1992)[1]

در مسابقات جام جهانی فوتبال 1998 فرانسه 13000 خبرنگار و گزارشگر ورزشی حضور فعال داشتند كه حتی در هیچیك از وقایع سیاسی و اقتصادی جهانی سابقه نداشته است، در حالیكه 11 شركت بزرگ چند ملیتی بودجه عظیم برگزاری این مسابقات را بر عهده گرفته و میزان هزینه ها و درآمدهای آن ارقام هنگفتی داشته است. تعداد تماشاگران مسابقات با در نظر گرفتن تعداد نفرات و دفعات تماشا در میادین یا از طریق تلویزیون بالغ بر 37 میلیارد نفر برآورده شده است.

 این همان آتش پیر دو كوبرتن است كه به جای آتش باستانی هراكلیت یعنی جنگ و ستیز قلب جهان بشری را فروزان ساخته است.

بدون شك فرایند انبوه تماشاگران ورزشی مبتنی بر حالات روانشناختی این همانی و فرافكنی است كه ورزشكاران مشهور را به شخصیتهایی دست نیافتنی و در عین حال دوست داشتنی مبدل می سازد. نیمه خدایانی كه عقیده آنان در زمینه دنیا و سیاست و اخلاق پیروی می شود و مردم به زندگی خصوصی و خانوادگی و ماجراهای عاشقانه آنان سخت علاقمندند. در مطالعه ای كه بر روی تمام جمعیت شهر آنسی فرانسه به عنوان یكی از پیشرفته ترین كشورهای صنعتی صورت گرفت، محبوبترین الگوهای شخصیتی از نظر مردم به دنیای ورزش تعلق دارند و در رده دوم بازیگران سینما و در رده های بعدی شخصیت های علمی و سیاسی و ادبی قرار می گیرند. (ژان كازنو-1980).[2] اعتراض قهرمانان معروف فوتبال اروپا در یك اقدام دستجمعی به آزمایشات اتمی فرانسه برای دفاع از صلح و همزیستی مسالمت آمیز و تاثیر آن بر روی افكار عمومی مردم اروپا نمونه ای از این موضوع می باشد. در كشور كم توسعه ای چون لیبریا و مردمی كه همواره سایه سهمگین فقر و جنگ و بدبختی را حس می كنند، شخصیت محبوب ژرژ وه آ فوتبالیست مشهور می باشد كه علیرغم تلاش برای وحدت گروههای قومی، هرگز نتوانسته است گلهای صلح و همبستگی اجتماعی را در جامعه خویش شكفته ببیند.

گسترش پدیده تماشاگری ورزش در اوقات فراغت با رسانه های جمعی پیوندی عمیق دارد. به طوریكه می توان گفت با توجه به دنیای ارتباطات و ژورنالیستی امروز، نقش رسانه های ورزشی بویژه مطبوعات و تلویزیون از نقش دانشمندان و مدیران ورزش به مراتب حساس تر می باشد، چرا كه هر گونه سیاستها و برنامه های توسعه ورزشی چنانچه زمینه و فضای رسانه ای مناسب خود را به همراه نداشته باشد، هرگز با اقبال عمومی مواجه نخواهد شد لذا برای تقویت جنبه های مثبت و زایل ساختن جنبه های منفی و آسیبی ورزش و تماشاگری ورزش مطالعه و ارزیابی نقش عملكرد رسانه ها در این زمینه نیز بسیار ضروری است. (آقاپور- 1374)

در مجموعه این نوشتار به ابعاد اوقات فراغت و نقش ورزش و تربیت بدنی در آن با تاكید بر تماشاگری ورزش می پردازد كه در آینده پی می گیریم.




[1] - Federico mayor

[2] - Jean Cazeneuve






نوع مطلب : علمی، فرهنگی، ورزشی، 
برچسب ها :
ارسال شده در: شنبه 4 خرداد 1392 :: توسط : سید مهدی آقاپور


 
درباره وبلاگ
مدیر وبلاگ : سید مهدی آقاپور
مطالب اخیر
نویسندگان
آمار وبلاگ
کل بازدید :
بازدید امروز :
بازدید دیروز :
بازدید این ماه :
بازدید ماه قبل :
تعداد نویسندگان :
تعداد کل پست ها :
آخرین بازدید :
آخرین بروز رسانی :